*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

ΕΠΑΝΩ • ΗΘΙΚΗ & ΓΝΩΣΗ 7

 

 

HTML ΣΕΛΙΔΑ 6

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

(Από τις πρώτες φιλοσοφικές σκέψεις)

 HTML ΣΕΛΙΔΕΣ   1,  2,  3,  4,  5,  6,  7,  8,  9,  10,  11,  12,  13,  14,  15,  16,  17,  18,  19,  20 

 

ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΝΟΗΣΗΣ

Στο ξεκίνημα των φιλοσοφικών προσπαθειών και εμπνεύσεών μου μελετούσα με την πιο μεγάλη προσοχή το κύριο φιλοσοφικό έργο του Άρθουρ Σοπεγχάουερ. Μέσα στις σκέψεις μου τότε, ήταν να κάνω μια επιτυχημένη περίληψη όλης της φιλοσοφίας του και παράλληλα μία κριτική στις φιλοσοφικές απόψεις του, η οποία θα μου έδινε την αφορμή να παρουσιάσω τις δικές μου σκέψεις. Για να μπορέσω να κατανοήσω καλύτερα τη φιλοσοφική θεωρία του Σοπεγχάουερ χρειάστηκε να μελετήσω έναν άλλο μεγάλο και γνωστό φιλόσοφο, τον οποίο ο Σοπεγχάουερ θαύμαζε και στη γνωσιολογική θεωρία του οποίου βασίστηκε ολόκληρη η δική του κοσμοθεωρία. Μελέτησα με ενδιαφέρον την περίφημη "Κριτική του Καθαρού Λόγου" του Εμμανουήλ Καντ, αδιάφορος για τον τεράστιο όγκο του βιβλίου. Από το διάβασμα και την πνευματική προσπάθεια εκείνων των χρόνων μπόρεσα να αναπτύξω και να διαμορφώσω τις δικές μου απόψεις γύρω από τα ζητήματα για την αξιοπιστία και τη δυνατότητα της γνώσης.

Από την θεωρητική παρατήρηση των νοημάτων που εκφράζουν οι λέξεις και από την προσπάθεια να διακρίνω τις λεπτές διαφορές μέσα στο πλήθος των εννοιών που εκφράζουν τις ψυχικές και διανοητικές λειτουργίες, παρατήρησα και ξεχώρισα σαν καθοριστική  μία σκέψη. Αυτή η σκέψη εξηγεί και κάνει κατανοητό το πώς συνδέεται η γνώση με την ζωή και την ταυτότητά τους, όταν η γνώση εννοηθεί γενικότερα, με πολλές μορφές ή τρόπους δημιουργίας της :

«Η αντίληψη* πρέπει να αρχίζει από μίαν αφαίρεση που γίνεται μόνη της (απρόσεκτα, με βιολογικό τρόπο), γιατί αν όχι, τότε δε θα υπήρχαν μη αντιληπτά μέρη της πραγματικότητας. Αν ο προσδιορισμός της γινόταν μόνο από τα εξωτερικά πράγματα, τότε αυτή θα έπρεπε να μας δείχνει πολύ περισσότερα, αν όχι το σύνολό τους σ. 74. (…) Όταν ορίζουμε ότι η έννοια είναι μία αφηρημένη παράσταση ή αντίληψη, τότε την εννοούμε αρνητικά, με συνέπεια να την αντιπαραθέτουμε με εκείνες και ακόμα να τη θεωρούμε λιγότερο τέλεια. Ενώ, η ίδια η αντίληψη είναι αποσπασματική και αφηρημένη γνώση της πραγματικότητας και δεν μας δείχνει τα πράγματα όπως ακριβώς είναι μόνα τους (ή με όλες τις σχέσεις τους σ. 78). (…)

Η αισθητικότητα και η νοητικότητα δεν είναι δύο αντίθετες δυνατότητες και η μία δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την άλλη σ. 80. (…) Τα αισθήματα – όπως λ.χ. ένα χρώμα – είναι τόσο αφηρημένα και τόσο παραμορφωτικά, όσο μπορεί να είναι μία έννοια του λόγου σ. 81. (…) Η αντίληψη είναι περιορισμένη και αποσπασματική γνώση της πραγματικότητας, όπως οι έννοιες του λόγου και αρχίζει από μία εσωδιανοητική αφαίρεση. Η παράνοια αρχίζει άμεσα από τις αντιλήψεις, όπως και η ορθή εννόηση, από τις οποίες αφαιρούνται αναγκαία κάποια γνωρίσματα των πραγμάτων σ. 81. (…) Αν η αφαιρετική δυνατότητα ονομάζεται διάνοια ή είναι μία διανοητική δραστηριότητα, τότε το ίδιο πρέπει να ονομαστεί και η δυνατότητα της αντίληψης σ. 82. (…) Η ίδια η αντίληψη είναι ένα είδος εννόησης δημιουργημένη έμμεσα από τα εξωτερικά πράγματα σ. 83. (…) Η γνώση μας έχει αρχίσει με το πρώτο αίσθημά μας, πριν να το διανοηθούμε και πριν αναρωτηθούμε αν έχουμε τη δυνατότητά της». Η διαφορά ανάμεσα στην αισθητικότητα και στη νοητικότητα είναι στον τρόπο που δραστηριοποιείται η διάνοια. Με την πρώτη δραστηριοποιείται έμμεσα, από έξω, ενώ με την άλλη άμεσα, από το έσω. σ. 83.

Η παραπάνω διαπίστωση της στενότερης σχέσης της διάνοιας με τις αισθήσεις και της ταυτότητας της διάνοιας με το σύνολο του λεγόμενου εσωτερικού κόσμου είναι τεράστιας σημασίας. Είναι παρόμοια με εκείνη που έγινε στο χώρο της Φυσικής, όταν ο Maxwell εξήγησε πως το φως είναι μόνο ένα μικρό μέρος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Είναι παρόμοια και με την άλλη που έκανε αργότερα ο Einstein, όταν έδειχνε πως η ύλη και η ενέργεια είναι ανταλλάξιμες σαν μία και η ίδια ουσία.

 

ΠΙΣΩ  ΕΠΟΜΕΝΗ

 

 


[1] Όλα τα αποσπάσματα στα οποία αναφέρεται ένας αριθμός σελίδας συμπεριλαμβάνονται στη δημοσιευμένη διατύπωση των απόψεών μου, η οποία έγινε το έτος 2000 με τον τίτλο «Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ».

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση  2004 - 2016

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                      ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ SITE

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +