*

Ο ΠΛΗΡΗΣ ΚΟΣΜΟΣ & Η ΥΛΗ  /  ΤΟ ΑΜΕΣΟ (ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ) ΣΥΝΟΛΟ & Η ΖΩΗ

Σκέψεις από την αρχή και για την αρχή... Γη

***                                                                                 comet

* ΑΡΧΙΚΗ |     | ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ |     | ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥ! |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΖΩΗ |     | ΚΟΣΜΟΣ & ΥΛΗ

*

|

ΓΝΩΣΗ & ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ     |     ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ     |     ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑ     |     ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

|

header message

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

 

Για σκεπτόμενους δημιουργικά!

 

 

Π Ι Σ Ω

 

χαρά και λύπη

 

 

 

 

 

Ο θάνατός σου...η ζωή μου

 

θάνατος με τον πιο απρόβλεπτο τρόπο

 

 

ούτε κόκαλο δεν θα μείνει

 

 

 

 

 

ασθένειες και αναπηρίες

 

 

μη μπλέξεις με γιατρούς και με δικηγόρους

 

 

 

 

 

ύλη...χωρίς πνεύμα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

εκεί που κάθεσαι και δεν το περιμένεις

 

ΣΕΛΙΔΑ 3 από 4

ΠΡΟΝΟΗΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

> Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ <

 

"Προνοητική ηθική", δηλαδή; Με την εσωτερική αναζήτηση ενός επαρκούς σκοπού και του νοήματος της ζωής αρχίζουμε να επιτελούμε με βεβαιότητα 100% έναν επαρκή σκοπό ανεξάρτητα από την επάρκεια της γνώσης μας και υπάρχει δεν υπάρχει ο Θεός. Ακόμα και αν θα έπρεπε ν’ αυτο-μηδενιστούμε, έχουμε ξανά την ίδια βεβαιότητα ότι σωστά "κινούμαστε", διότι η αυτοκαταστροφή δεν επιτρέπεται πριν να γνωρίσουμε αξιόπιστα το αν επιτρέπεται ! Οι σκέψεις που ακολουθούν ξεκίνησαν και διατυπώθηκαν από ένα νεαρό κοντά στην ηλικία των 20 ετών και συμπεριλήφθηκαν στο 1ο βιβλίο του, το οποίο εκδόθηκε μετά από πολλά χρόνια.

 

Αν δεν υπήρχε ένας επαρκής σκοπός, η πράξη της αυτοχειρίας θα μας ελευθέρωνε από μια άσκοπη ζωή και δε θα έπρεπε να μας φαίνεται τόσο παράδοξη ή απαίσια. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου πιστεύουμε στην αναγκαιότητα της θυσίας μερικών ανθρώπων ή θαυμάζουμε αυτόν που έδωσε τη ζωή του μ’ έναν ηθικό σκοπό και κανένας δεν αποκαλεί αδικημένους όσους δε θα γεννηθούν ποτέ. Θα ήταν δικαιολογημένο να αυτοεκμηδενιστούμε, χωρίς να διανοηθούμε καμιά συνέπεια και όσο πιο γρήγορα θα το κάναμε τόσο το καλύτερο. Θα ήταν από δειλία ή από παράνοια να βασανίζουμε τον εαυτό μας με διάφορους τρόπους υποστηριγμένους από φιλοσοφικές και θρησκευτικές θεωρίες, ώσπου να επιτελέσουμε αυτόν τον αρνητικό σκοπό. Όχι μόνο θα ήταν άσκοπο και ανώφελο, αλλά θα ήταν και αντίθετο σ’ εκείνο που θα έπρεπε να στοχεύουμε.

Θυμήσου: Η κατάληξη στον μάταιο τούτο κόσμο θα είναι πάντα η χειρότερη: ο θάνατος. Κάθε άλλος στόχος και σκοπός δεν είναι η κατάληξη. Είναι το αποκορύφωμα για ένα ελάχιστο χρόνο. Σύμφωνα με την εμπειρία και με λογική συνέπεια, το μέλλον μας είναι στον τάφο ενώ οι υπόλοιπες σκέψεις μας είναι προσδοκίες και σενάρια. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, στην καλύτερη περίπτωση "φεύγουν" σε ηλικία μεταξύ 70-90 ετών. Όσο δυνατός και υγιής να είσαι, οπωσδήποτε θα συμβεί κάτι για να "φύγεις" εκείνες τις δεκαετίες. Αν δεν το έχεις καταλάβει, πρέπει να πεθάνεις... και αυτό θα γίνει είτε με φυσικό είτε με άλλο τρόπο που θα ονομάσεις.

Αν ο θάνατος ήταν η οριστική εκμηδένιση της ύπαρξής μας ή αν δε χρησιμεύαμε στην επιτέλεση ενός επαρκούς σκοπού και εμείς δεν τη διακόπταμε, τότε ο πιο αξιόπιστος λόγος, για να ρυθμίζουμε τη συμπεριφορά μας, θα ήταν μόνο η διατήρηση της ζωής μας και η πραγματοποίηση των επιθυμιών μας. Με κάθε τρόπο και ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνέπειες. Χωρίς έναν επαρκή σκοπό κανένας άλλος λόγος δε θα ήταν πιο αξιόπιστος από αυτόν και η πιο αξιοποιημένη ποιότητα ζωής θα ήταν αυτή με τη μεγαλύτερη διάρκεια και τις περισσότερες δυνατότητες επιβίωσης ανεξάρτητα από την ποιότητά της. Αντιθέτως, υπάρχουν πολλοί άλλοι, για να είμαστε σκληροί, επικίνδυνοι και καταστροφικοί, πριν αδικηθούμε, πριν γίνουμε θύματα εκμετάλλευσης και μετανιώσουμε για όσα δεν πράξαμε.

Βλέπουμε, λοιπόν, από ηθικολογική σκοπιά ότι η έλλειψη ενός επαρκούς σκοπού-λόγου, για να θέλουμε εκ των υστέρων να ζούμε, θα είχε τις ίδιες συνέπειες με την ανυπαρξία μιας κοινής ή σταθερής πραγματικότητας (του Θεού). Γι’ αυτό όχι μόνο δε θα ήταν εκ των προτέρων επαρκώς δικαιολογημένη η ύπαρξή μας (από την άμεση και αυτοτελή πραγματικότητα), αλλά και το Σύμπαν δε θα υπήρχε.

Οι ίδιες οι ποιότητες των πραγμάτων είναι οι λόγοι της ύπαρξής τους. Όμως, κάθε περιορισμένο πράγμα σαν ανεπαρκή αιτία του εαυτού του και σαν ελλιπής ποιότητα άμεσης αυτογνωσίας δε συμπεριφέρεται επαρκώς αυτο-προσδιορισμένο, επηρεάζεται από εξωτερικές αιτίες και δε γνωρίζει επαρκώς το λόγο της ύπαρξής του. Αν είχε τέτοια αυτογνωσία, θα ήταν η αυτοτελής πραγματικότητα. Ωστόσο, σα μέρος της αυτοτελούς και εσωτερικής πραγματικότητας δεν τον αγνοεί τελείως. Έτσι υπάρχει και ενεργεί σαν παρασυρμένο, χωρίς ποτέ να μπορεί να γίνει η επαρκής αιτία και να διαμορφώσει μια επαρκή γνώση του εαυτού του.

 Επομένως, είναι αλήθεια ότι η διατήρηση της ανθρώπινης ζωής μας χωρίς τη θέληση για έναν επαρκή σκοπό, χωρίς τη γνώση της άγνοιάς μας για την ύπαρξή του, αλλά αντιθέτως μετατρέποντας σε επαρκή σκοπό τον ατελή εαυτό μας, περαστικές δυνατότητες και πράγματα, έχει κοινή συνέπεια εγωκεντρικούς τρόπους συμπεριφοράς, παρανοϊκή αντίληψη για τη ζωή και την πραγματικότητα, χάσιμο χρόνου και αβεβαιότητα για το νόημα της ύπαρξής μας. Η αναζήτηση ενός επαρκούς σκοπού είναι εσωτερική αναζήτηση της κοινής πραγματικότητας και προσανατολισμός της ζωής και αντιστρόφως. Αντιθέτως... και ξανά αντιστρόφως.

 

 ΠΡΟΝΟΗΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

>>>

ΣΕΛΙΔΑ 3 από 4

 

ο καλύτερος να είσαι, δεν σε εξασφαλίζει

 

 

μακάρι να βοηθούσαν οι προσευχές!

 

 

 

 

με τέτοιους όρους ειρήνης, κακοποιοί πάντα θα υπάρχουν

 

πολύ εύκολο να σε βγάλουν παράνομο

 

δολοφόνοι για ασήμαντη αφορμή

 

 

 

 

ατυχήματα και κακοτυχία

 

 

 

πρώτα από όλα να περνάμε καλά...

 

 

 

 

βασανιστήρια και πόλεμοι

 

 

ήρωες χωρίς αναγνώριση, για πάντα άγνωστοι και για ξεχασμένες ιδέες

 

 

πόλεμος και όποιον πάρει ο χάρος!

 

ανεπανόρθωτη η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος

 

 

 

 

© copyright Κώστας Γ. Νικολουδάκης

Επιμέλεια-Σχεδίαση 2004 - 2010

 

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ                     http://www.kosmologia.gr                     ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΤΗΣ

clock

Καλύτερη εμφάνιση σε ανάλυση 1024x768px | οθόνη τουλάχιστον 17" | codepage windows-1253 (Greek) | IE v.6.0 +